เจ้าชอบสิ่งใดมากกว่ากัน หิมะหรือฝนดอกไม้
ข้า...
ชอบเจ้า
ข้าจะแต่งงานกับเจ้า
ตามหานางอีกสักครั้งเถิด เผื่อจะใช่
หากนางยังอยู่ ต้องมีหน้าตาเช่นนั้นแน่
กระหม่อมทูลพระองค์แล้ว ว่าคนบ้านนั้นไม่มีใครรอดมาได้
เหตุใดพระองค์จึงยังไม่ลืมนางพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ใช่ว่าข้าลืมนางไม่ได้
แต่นางยังฝังลึกในความทรงจำของข้า
ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่กลับมาจากความตาย
และหัวใจของข้า ก็ไม่มีวันสว่างไสวเช่นกัน
ทว่าข้าก็ยังอยากแก้แค้น
คืนนี้ให้หม่อมฉัน อยู่ในอ้อมแขนพระองค์เถิด
ข้าไม่ได้ลุ่มหลงตำแหน่งนี้ จนถึงกับต้อง...
กังวลเรื่องไม่มีทายาท ดังนั้นไปเสียเถิด
แต่เจ้ายังปฏิเสธ จะร่วมหอกับพระชายา
ทำลายสมดุลหยินหยาง
แล้วเช่นนี้ฝนจะตกได้อย่างไร
เป็นรับสั่งขององค์ชายรัชทายาท
ให้ชายโสดหญิงโสดทุกคนในโชซอน ออกเรือนให้หมดภายในเดือนหน้า
อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว
พระองค์ก็เป็นแค่คนโง่เท่านั้นแหละ
ท่านจะบอกว่า...
อยากให้ข้าเป็นเมียเก็บ คนที่ห้าของท่านหรือเจ้าคะ
หากเป็นแบบนี้ต่อไป ข้ากลัวจริง ๆ
ว่าจะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้น
ข้าตั้งครรภ์เจ้าค่ะ
แผนของท่านไม่ได้ผล
เวลาของข้าใกล้หมดแล้ว
คุ้มกันองค์รัชทายาท!
องค์รัชทายาท!
พระองค์ต้องหนีไป
กระหม่อมจะอยู่สู้เองพ่ะย่ะค่ะ
อย่าสู้เพื่อข้าอีก
ถือว่าข้าขอในฐานะสหาย
เจ้าเป็นใคร บ้านช่องอยู่ไหน
ข้าจำไม่ได้
พ่อฮงชิม ฮงชิมกำลังจะตาย
หน่วยลาดตระเวนพาตัวนางไป
ข้าไม่อยากเป็นเมียน้อยใครนี่เจ้าคะ
- โบยต่อไป - หยุดนะ
หยุดก่อน!
วอนดึกกลับมาแล้ว วอนดึกกลับมาแล้วขอรับ
วอนดึกกลับมาจากการเป็นทหารแล้วขอรับ
วอนดึกหรือ
เจ้าชื่อวอนดึกใช่หรือไม่
ข้าถามว่าเจ้าชื่อวอนดึกใช่หรือไม่
ใช่แล้ว
ว่าอย่างไรนะ
เจ้าได้ยินหรือไม่
เขาพูดไร้หางเสียงกับข้า
เจ้านี่ช่างกล้าดีนักนะ!
โธ่ ท่าน ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บหนัก
หัวคงกระทบกระเทือนไปหมดแล้วน่ะขอรับ
แต่ข้าปล่อยผ่านเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
- ข้าจะ... - ใต้เท้า ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะ
ลืมรับสั่งองค์รัชทายาทแล้วหรือเจ้าคะ
ชายหญิงทุกคน ต้องออกเรือนภายในเดือนนี้
ข้าเป็นหญิงทึนทึก วัย 20 คนสุดท้ายในหมู่บ้านนี้
คู่หมายของข้าก็กลับมาแล้ว
ข้าจะทำตามรับสั่ง องค์รัชทายาทเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ
- จริงด้วย - นางพูดจริงนะ
- พวกนั้นควรปล่อยนาง - นั่นสิ
- เกิดอะไรขึ้นกัน - นางพูดความจริงนี่
ปล่อยนางเดี๋ยวนี้นะ
ปล่อยนางเสีย
- ปล่อยนางได้แล้ว - คุณพระ
ขอบพระคุณขอรับนายท่าน ขอบพระคุณขอรับ
- สวรรค์โปรด - ลูกพ่อ
คุณพระ
ค่อย ๆ นะ ค่อย ๆ ลุกช้า ๆ
ระวังนะ
- เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม - เจ้าค่ะ
(ตอนที่ 3) ช้า ๆ นะ
พวกนั้นโบยเจ้าจนแบน เป็นเยื่อกระดาษแบบนี้ได้อย่างไร
คุณพระ
ระวังนะ ระวัง ๆ นั่งตรงนี้
บั้นท้ายเจ้าอย่างกับหม้อแตกแน่ะ
ทำอะไรน่ะ
อย่ายืนเฉย ๆ สิ ไปตามหมอมาที
ได้
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - แล้วข้าดูไม่เป็นไรหรือ
แล้วเราจะทำอย่างไรกันล่ะ
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ข้าบอกแล้วไง ว่าวอนดึกจะไม่กลับมา
งั้นก็โชคดีเลยมิใช่หรือ
เขากลับมาทันวันนี้พอดี
- เป็นโชคดีของเราแล้ว - ช่างหล่อเหลาเหลือเกิน
โชคดีของเราหรือ
เราจะได้ถูกจับทันทีน่ะสิ
การหมั้นหมายของข้า...
เป็นเรื่องที่ข้าแต่งขึ้นเพื่อหนีปัญหาล้วน ๆ
ข้าไม่เคยเจอผู้ชายคนนั้นมาก่อนด้วย
ไม่ต้องห่วงไปนะ
ข้าคุยกับเขาเรื่องนี้แล้ว
คุยแล้วหรือ
แต่ข้าเป็นห่วงเจ้ามากกว่า
ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป เจ้าได้แต่งกับคนแปลกหน้าเป็นแน่
เรื่องนี้ไม่จบด้วยโทษสถานเบาแน่
นายท่านพัคกับท่านเจ้าเมือง
ร่วมมือกันทำเช่นนี้
พวกนั้นต้องการบีบให้ข้า เป็นเมียน้อยของนายท่านพัค
แล้วเราจะทำอย่างไรดี
ก่อนอื่น ข้าต้องหาทางออกจากเรื่องนี้
ข้าต้องหนีจากวิกฤตนี้ให้ได้
ข้าจะ... แต่งงานกับเขา
ต้องแบบนั้นล่ะ
ความคิดบรรเจิด
ดูเขาสิ เขาดูสุขภาพดี
ใบหน้าก็นุ่มนวลละมุนละไม
หล่อเหลาเหลือเกินว่าไหม
ดูใบหน้างดงามนี่สิ
กล้าดีอย่างไรเอามือสกปรกมาจับหน้าข้า
แต่นิสัยไม่ได้ดีตามหน้าเลยนะ
เดี๋ยวเถอะ พ่อหนุ่มนี่หมั้นหมายแล้วนะ
จะไปแตะต้องเขาได้อย่างไร
ฮงชิมก็มองอยู่นั่น
ข้านี่แย่จริง
พวกเขาคงไม่ได้เจอกันนานแล้ว เราอย่ารบกวนดีกว่า
นั่นสินะ แหม ๆ
ให้เวลาพวกเขาได้หวานชื่นกันเถิด
ทักทายนางหรือยังล่ะ
รู้สึกอย่างไรบ้าง ที่ได้กลับมาเจอคู่หมาย
เป็นข้าคนเดียวหรือที่รำคาญ
ข้าคิดว่าทั้งบ้านนี้ และผู้หญิงคนนี้
น่ารำคาญเป็นที่สุด
ที่นี่สกปรกและน่าอึดอัด ข้าทนอยู่ที่นี่ไม่ไหวแล้ว
เจ้าจะไปไหนน่ะ จะไปไหน
ข้าว่าเมื่อเราปรารถนาสิ่งใดมาก ๆ เทพเจ้าก็จะช่วยเรา
เทพเจ้าคงทำให้คำขอของข้าเป็นจริง
ลดเสียงลงหน่อยพ่ะย่ะค่ะ
ตามองค์ชายซอวอนมาเดี๋ยวนี้
เวลาเช่นนี้ ข้าควรปลอบใจเขา จะได้ชนะใจเขาอย่างไรล่ะ
ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
เวลาเช่นนี้พระองค์ต้องทรงระงับใจ
พระองค์จะถูกสงสัย
ว่าเป็นผู้สั่งทำร้าย องค์รัชทายาทที่สุดพ่ะย่ะค่ะ
ข้ามิได้ทำสิ่งใดเลยนะ
ข้าเพียง...
ทำยันต์สาปแช่งสองสามใบเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่ข้า
แล้วจะเป็นใครหรือ
ไม่หรอก เรื่องนั้นไม่สำคัญ
ไม่ว่าจะเป็นใคร แค่พวกเขากำจัดองค์รัชทายาทข้าก็พอใจแล้ว
พระมเหสี
เก็บตัวสักพักนะพ่ะย่ะค่ะ
อย่าแย้มพระสรวล
อย่าเสวยมากเกินไป
- อย่าประทินโฉม... - โอ๊ย! จริง ๆ เลย
เข้าใจแล้ว ๆ
ฝ่าบาท
พระมเหสีขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท
เหตุใดจึงเกิดเรื่องเศร้าเช่นนี้
ข้าเรียกพระชายามาเพื่อปลอบขวัญนางน่ะ
เจ้าดูสบายดีนี่นา
ทั้งที่สวามีเจ้าพบเรื่องน่าเศร้าเช่นนั้น
แม้แต่ข้า...
ยังมิอาจข่มความเศร้าได้เลย
หม่อมฉันจะไม่ร้องไห้เพคะ
หม่อมฉันเชื่อว่าพระองค์ไม่เป็นอะไร
และพระองค์จะต้องกลับมาอย่างปลอดภัย
หม่อมฉันจะทำตัวตามปกติเพคะ
ให้ตายสิ
- เอ้า รับไป - นำน้ำกลั่นมาให้ข้า
เอานี่ไปเช็ดมือก่อนนะ
น่ารำคาญนัก!
น่ารำคาญหรือ หมายความว่าอย่างไรกัน
ตัวเจ้าเลอะขี้เต็มไปหมด ยังจะไม่รับฟางอีกหรือ
ข้าบอกให้เจ้านำน้ำกลั่นมา
น้ำกลั่น ๆ แล้วมันคือสิ่งใดกันเล่า
น่าจะหมายถึงน้ำสะอาดน่ะท่านพ่อ
มีที่เดียวนั่นล่ะ ที่มีน้ำแบบนั้น
ถึงแล้ว
ที่นี่ล่ะ
หน้าแล้งทำให้แถวนี้แห้งเหือดไปทั่ว
ยกเว้นที่นี่แหละ
ต้องขอบคุณทวยเทพแห่งเขาชอนอู
น้ำจึงไหลจากยอดเขานั่น ลงมาถึงตรงนี้
เจ้าจะให้ข้าอาบน้ำนี่หรือ
แล้วเจ้าจะแต่งงาน ทั้งที่สารรูปแบบนั้นหรือ
แล้วเหตุใดข้าต้องแต่งงานด้วย
เจ้าจำมิได้หรือ
เจ้าชื่อวอนดึก
เจ้าบาดเจ็บตอนไปเป็นทหาร และเพิ่งกลับมา
เจ้าสัญญากับฮงชิม ลูกสาวข้า ว่าจะแต่งงานกับนาง
จำไว้นะ เจ้าชื่อวอนดึก
เจ้าหมั้นหมายกับฮงชิม ลูกสาวข้า
ไม่มีทาง
ข้าไม่มีทางขอหญิง หน้าตาเช่นนั้นแต่งงานแน่
เจ้าจำอะไรได้แล้วหรือ
ยังหรอก
แต่สัญชาตญาณข้าบอกเช่นนั้น และข้าก็รำคาญใจอย่างมาก
ดูตัวเองหน่อยเถิด
ข้าช่วยชีวิตเจ้าไว้นะ
เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้ ทั้งที่ข้าช่วยให้เจ้ารอดตายสิ
เสียความทรงจำ ก็ไม่เห็นต้องเสียมารยาทเลย
- แต่ว่า... - เฮ้อ อาบน้ำเถิด
ไม่อย่างนั้น...
ข้าจะทวงหนี้ชีวิตที่เจ้าติดค้างข้านะ
เร็วเข้า
- เร็ว ๆ สิ - ก็ข้าไม่อยากลงไปนี่
น้ำเย็นเท่าไรก็ไม่รู้ จะลึกเท่าใดก็ไม่รู้
มันเคยลึกจนทำให้คนจมน้ำตายนั่นล่ะ
จนกระทั่งปีที่แล้ว
น้ำกลับแห้งเหือดลงเพราะว่าฝนแล้ง
เถิดน่า
ก็ได้ ๆ เช่นนั้นก็ได้
แค่มองด้วยตายังไม่รู้อีกหรือ
ว่าน้ำลึกหรือไม่ลึก
เจ้านี่ขี้สงสัยจริง ๆ เลย
งั้นข้าจะลงก่อนแล้วกัน
นี่ไง ข้าจะลงให้ดูเลย
โอ้โฮ สดชื่นจริง ๆ
สดชื่นเหลือเกิน แม่เจ้า
เป็นอย่างไร พอใจหรือยัง
ว่าอย่างไรล่ะ
วอนดึก
วอนดึก!
ถลกกระโปรงขึ้นเถิด ท่านหมอจะได้ตรวจได้
ช่างเถิด ไม่ได้เจ็บขนาดต้องให้ท่านหมอดูหรอก
ข้าว่า...
แผลคงจะเจ็บไปสักพักเลยนะ
แค่ฉี่เด็กก็รักษาแผลแบบข้าได้แล้วเจ้าค่ะ
พวกเจ้าไปเอาฉี่มาให้ทีสิ
ได้ ๆ
นี่เจ้าประหยัดอยู่หรือไร
ข้ารู้ว่าเจ้าอยากเก็บเงินไว้
แต่คืนนี้เจ้าต้องร่วมหอคืนแรกกับสามีนะ
หา คืนแรกหรือ
อะไรเล่า ทำไมตกใจขนาดนั้น
เวลาคู่รักแต่งงานกัน คืนแรกก็จะ...
ยังไม่ชัดอีกหรือ
อย่าแกล้งนางต่อหน้าท่านหมอสิ
- เงียบ ๆ เลย - วอนดึก
วอนดึก
วอนดึก เจ้าอยู่ที่นี่ไหม
วอนดึก วอนดึก
วอนดึกล่ะ
ท่านพ่อ ทำไมมาหาเขาที่บ้านล่ะ
เขาไปกับท่านนี่นา
เขาหายตัวไปแล้ว
หายวับไปก่อนข้าจะทันกะพริบตาด้วยซ้ำ
เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
อย่าเพิ่งจัดพิธีแต่งที่นี่นะ
พวกเจ้าต้องแต่งที่สำนักตรวจการ
ไปเตรียมพิธีได้แล้ว
นี่เป็นพิธีแต่งสุดท้าย ของหมู่บ้านซงจู
ผู้ว่าการจะมาเป็นสักขีพยานด้วย
เร็ว ๆ เข้าสิ
มีอะไร เหตุใดทำหน้าเช่นนั้น
คือว่า วอนดึกหายตัวไปแล้วขอรับ
ทำไมกัน ไม่สิ เรื่องนั้นไม่สำคัญ
อย่ายืนเฉยอยู่สิ ไปตามหาเขา
ตามหาเขาให้เจอ ไปเดี๋ยวนี้เลย
ถ้าพวกเจ้าไม่ไป เราได้ตายกันหมดแน่
ได้ถูกเผายกหมู่บ้านแน่!
เร็วเข้า คุณพระ
วอนดึก
- ท่านพ่อ - อะไรหรือ
เราต้องคุยกันเจ้าค่ะ
เดี๋ยวนี้เลย
ให้ตายสิ
เขาบอกว่าจะไม่ยอมลงน้ำลึก
ข้าก็เลยลงให้ดู
พอหันไปหา เขาก็หายตัวไปแล้ว
ท่านพ่อ
ท่านกำลังปิดบังอะไรข้าใช่ไหม
เปล่าสักหน่อย ทำไมข้า...
บอกความจริงข้ามาเถิด
แบบว่า เรื่องก็คือ...
จริง ๆ แล้ว วอนดึกน่ะ...
ได้ข่าวอะไรมาหรือพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดพระองค์ จึงออกนอกพระราชวังในเวลาเช่นนี้
เป็นเรื่องปกติ ที่พระชายาที่กำลังเศร้าโศก
จะมาหาบิดาของนางนี่เจ้าคะ
ท่าน... ทำสิ่งใดลงไปกันแน่
สวามีของข้าหายตัวไปเจ้าค่ะ
พระองค์ทรงเป็นห่วงหรือพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ก่อปัญหาใหญ่ แต่ยังทรงนิ่งเฉยอยู่ได้
นั่นทำให้กระหม่อมโกรธยิ่งนัก
เวลานี้พระองค์ทรงทราบแล้วสินะ
ว่าปัญหานั้นใหญ่เพียงใด
อีกไม่นาน
เราจะได้ยินข่าวว่า พบองค์รัชทายาทแล้ว
แน่นอนว่า...
พระองค์จะไม่รอดชีวิต
กลับไปรอที่พระราชวังเถิดพ่ะย่ะค่ะ
แสร้งทำเป็นว่าพระองค์ทรงโศกเศร้า
และเจ็บปวดหัวใจต่ออีกนิดเถิด
หากท่านยังเป็นกังวล ข้าก็จะไปที่เขาชอนอูขอรับ
อย่าลำบากเลย
คงดีกว่า...
ถ้าให้ทหารพระราชวัง...
เป็นฝ่ายเจอพระศพขององค์รัชทายาท
ขออภัยขอรับ
เจ้าอยากจากไปอย่างนั้นหรือ
ถ้าเช่นนั้นเจ้าควร...
จัดการเรื่องนี้ให้ได้สิ
แต่งงานตอน 60 หรือ ช่างน่าอายจริง ๆ
แต่ข้าอิจฉานะ
แล้วเจ้าไม่สงสารแม่สาว ที่เขาจะแต่งด้วยหรือ
รับสั่งขององค์รัชทายาท
เป็นแค่ข้ออ้างให้เขาได้แต่ง กับสาวรุ่นหลานเท่านั้น
หากเป็นลูกสาวเจ้าบ้าง เจ้าจะดีใจไหมล่ะ
ถึงจะอย่างนั้น ถ้าคนโสดออกเรือนกันหมดฝนก็จะตกนะ
แล้วที่สองปีก่อนฝนตก เพราะบ้านเมืองไม่มีคนโสดหรือไร
ดูน้ำที่พวกขุนนางใช้กันสิ
เป็นเพราะองค์รัชทายาท นิสัยเสียนั่นแท้ ๆ
ชายแก่ร่ำรวยถึงได้มีเมียสาว โลกนี้มันบ้าสิ้นดี
ให้ตายสิ
เอาไปเลย
เราโบยนางตั้งหลายสิบหนนะขอรับ
นางมิใช่เด็กสาวธรรมดาเลย
ข้านึกว่านางจะกรีดร้อง
คร่ำครวญขอแต่งกับท่าน หลังถูกโบยสองสามครั้ง
ใครจะไปคิดว่าหนุ่มนั่น จะโผล่มาล่ะขอรับ
แล้วทำไมท่านจึงปล่อยนางไปเฉย ๆ เล่า
ท่านก็รู้นี่ว่า...
ข้าลงทุนไปเท่าไร เพื่อให้ได้นางเป็นเมีย
ข้าไม่มีทางเลือกนะขอรับ
ก็นางเอาแต่ตะโกนบอกว่า องค์รัชทายาทรับสั่ง
ให้สาวทึนทึกออกเรือนกับหนุ่มโสด
คราวนี้ท่านผู้ว่าการจะมาดูด้วย
การบังคับให้นางมาเป็นเมียท่าน
ทั้งที่หมั้นหมายอยู่กับหนุ่มรูปงาม...
ว่าอย่างไรนะ หนุ่มรูปงามหรือ
แล้วข้าล่ะ อัปลักษณ์หรืออย่างไร
ระวังปากเสียด้วย
ถ้าเช่นนั้น...
แล้วที่ผ่านมา ใครเป็นคนจ่ายส่วยให้ท่าน
ใช่ผู้ว่าการหรือ
ทำไมข้าจึงอยากทำข้อตกลง...
กับเจ้าเมืองขี้ขลาดเช่นนี้ด้วย
ยังมีสาวอื่นให้ท่านแต่งเมียอยู่นะขอรับ
อย่าโกรธเลยนะขอรับ
ช่างเถิด
บ้าเอ๊ย
ท่านจะช่วย...
ข้ากินเพราะว่าข้าหิว
แต่โดยรวมแล้วรสชาติแย่มาก
ปลาควรปิ้งให้นานกว่านี้
ส่วนเนื้อก็ควรปรุงรสอ่อน
หยุดตรงนั้นเลยนะ! เจ้าบ้าวอนดึก!
ข้าบอกให้หยุด!
เจ้าออกจากสำนักตรวจการ เพราะต้องแต่งงาน
แล้วเหตุใดยังเอ้อระเหยลอยชายอยู่อีก
แต่งงานหรือ
ข้าไม่เคยรับปากว่าจะแต่งงาน
เจ้าไม่อยากแต่งหรือ
วอนดึก
วอนดึก ไปไหนของเจ้าเนี่ย
วอนดึก!
- วอนดึกเอ๊ย! - วอนดึก!
- ไปไหนของเขานะ - ข้าก็ไม่รู้
- ไปทางนั้นกัน - ทางนั้นหรือ
- วอนดึกเว้ย! - วอนดึก!
วอนดึก ไปไหนของเจ้านะ
วอนดึก
ไปไหนของเขานะ
เจ้าไม่ควรแต่งงานโดยไม่เต็มใจนะ
บอกเหตุผลมาสิ
เดี๋ยวข้าหาทางช่วยเอง
- มันเป็นเพราะ... - เพราะ...
- ความจริงคือ... - เขาจำอะไรไม่ได้เจ้าค่ะ
วอนดึกจำอะไรไม่ได้เลยเจ้าค่ะ
จำอะไรไม่ได้หรือ
- ข้าน่ะหรือ - ก็ใช่น่ะสิ
ที่เป็นแบบนี้
เพราะเจ้าบาดเจ็บหนัก ตอนอยู่ในกองทัพ
ก็ดูลูกมะนาวบนหัวเจ้าสิ
เจ้าจำแม่สาวนางนี้ไม่ได้เลยหรือ
งั้นก็จำไม่ได้น่ะสิ ว่าเคยสัญญาหมั้นหมายกับนาง
ถูกต้อง
ข้าไม่อาจแต่งงาน กับสตรีที่ข้าจำไม่ได้
เช่นนั้นหรือ จริงด้วยสินะ
วอนดึก มองข้าสิ
ถึงเจ้าจะจำข้าไม่ได้แล้ว
หรือจะลืมข้าไปจนหมดสิ้น
ข้าก็ไม่สนใจ
เจ้าไม่ต้องจำข้าได้ก็ได้
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าต้องไม่ลืมนะ
คืนนั้นของเราในโรงนาอย่างไรเล่า
- โรงนาหรือ - โรงนาหรือ
บ้าสิ้นดี
เข้าพิธีแต่งงานก่อนเถิด
เฮ้อ พวกคนหนุ่มสาวโง่เง่า รอไม่ได้เลยหรืออย่างไร
ข้าไม่สนเช่นกัน ว่าคืนนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ทำไมเจ้าจึงเลวทรามต่ำช้าแบบนี้
ก็นั่นน่ะสิ ไอ้หมอนี่
สามหาว!
ข้ามิอาจนั่งรอเฉย ๆ ได้แล้ว
ข้าอยากคุยกับทหาร ที่รอดชีวิตจากเขาชอนอู
ให้เขามาพบข้าเดี๋ยวนี้
พระอาญามิพ้นเกล้าพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ระหว่างที่รับการรักษา
เขาก็เสียชีวิตแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ว่าอย่างไรนะ
หมอหลวงของเราทำอะไรกันอยู่
เขาเป็นพยานเพียงคนเดียว ในเรื่องร้ายนี้นะ
พระอาญามิพ้นเกล้าพ่ะย่ะค่ะ
เป็นความผิดของข้าเอง
ทั้งที่ข้าเป็นพ่อ
แต่กลับให้คนอื่นจัดการ เรื่องสำคัญเช่นนี้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เป็นพระสัสสุระขององค์รัชทายาท
บางทีฝ่าบาทควรวางพระทัยในตัวเขา และรอนะพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ล่ะ
ข้าควรจัดการเรื่องนี้เองตั้งแต่ต้น
เจ้าจงไปเตรียมชุดสามัญชนให้ข้า
ข้าจะไปที่เขาชอนอู และสืบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง
พวกเจ้าเป็นใคร
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ส่งเรามาพ่ะย่ะค่ะ
ท่านกล้าดีอย่างไร
เก็บดาบของพวกเจ้า และคำนับฝ่าบาทเสีย
พระองค์จะทรงทราบได้อย่างไร
ว่าจะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ ระหว่างทางไปเขาชอนอู
หากเหล่านักฆ่าโจมตีพระองค์
พระองค์จะทรงทำเช่นไรพ่ะย่ะค่ะ
นี่คืออันตรายที่รออยู่ นอกกำแพงพระราชวังพ่ะย่ะค่ะ
เพราะเหตุนี้ พระองค์จึงควรประทับอยู่ภายใน
หมายความว่า...
ท่านจงใจทำเช่นนี้หรือ
ถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หากพวกที่จู่โจมองค์รัชทายาท
ปองร้ายพระองค์ด้วย
จะเหลือใครปกครองแผ่นดินล่ะพ่ะย่ะค่ะ
ดังนั้นจงไว้วางพระทัยในตัวกระหม่อม
ในการหาตัวองค์รัชทายาท
แล้วเสด็จกลับไป คุ้มครองบัลลังก์เถิดพ่ะย่ะค่ะ
เสด็จกลับวังเถิดพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะคุ้มกันพระองค์ กลับไปด้วยตนเองพ่ะย่ะค่ะ
- งานเตรียมไว้ดีจริง ๆ - นี่เป็นงานแต่งสุดท้ายขอรับ
คงเหนื่อยแย่เลยนะ
แดดก็แรงมากแล้ว เชิญด้านในเถิดขอรับ
ข้ารู้สึกผิดเหลือเกิน...
ที่เลี้ยงลูกสาวตระกูลขุนนางได้แย่เช่นนี้
ตอนนี้ข้าก็เสียใจ ที่ให้เจ้าต้องแต่งกับชายแปลกหน้า
ข้าไม่โกรธเกลียดท่านหรอก
ข้าขอบคุณด้วยซ้ำ ที่ท่านช่วยชีวิตข้าไว้
แต่ว่า...
ข้าแค่รู้สึกแย่ที่ต้องออกเรือน
โดยไม่รู้ว่าพี่ชายข้า ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
เอ้านี่
คิดเสียว่ามันเป็นของขวัญ จากพี่ชายเจ้านะ
จู่ ๆ ข้าก็กระหายน้ำขึ้นมา
อย่าได้คิดหนีเชียวล่ะ
ลูกผู้ชายต้องรู้จักรับผิดชอบสิ
เจ้าไปโรงนากับนาง ก็แปลว่าเรียบร้อยโรงเรียนจีนแล้ว
ทำไมไปโรงนา ต้องเรียบร้อยโรงเรียนจีนด้วย
เจ้านี่เหลือเชื่อจริง ๆ
เจ้าไม่รู้หรือ ว่าที่นั่นมีไว้ทำสิ่งใด
ก็เอาไว้โม่ข้าว เก็บน้ำน่ะสิ
เหลือเชื่อเลย
เจ้าจำเรื่องในอดีต ไม่ได้สักนิดเลยหรือ
ตามข้ามาเลย!
กล้าดีอย่างไรมาขึ้นเสียงใส่ข้า!
อยากโดนตบกบาลหรือ
ก็นำไปสิ
คุณพระ ดูสิว่าใคร
ฮงชิม
โอ้โฮ
เจ้าดูเหมือนนางสวรรค์เลย คุณพระคุณเจ้า
ทุกคน ทางนี้ ๆ
สวรรค์โปรด
- คุณพระ - ดูสิ ช่างงามเหลือเกิน
งามเสียจริง
- สุดยอด - ข้ารู้อยู่แล้วเชียว
แม่เจ้า
- คุณพระ - งามปะล้ำปะเหลือ
นางช่างงามเหลือเกิน
งามเช่นนี้ก็ดีแล้ว
- แม่เจ้า - ดูสิว่านางงามเพียงใด
ข้าล่ะอิจฉาเจ้าจริง ๆ วอนดึก
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
คุณพระ
ตามมาสิ
อ้าว นั่น นางไปแล้ว
องค์รัชทายาท ทรงต้องเสด็จกลับมาเร็ว ๆ แล้วนะ
ยังไม่ถึงเวลาเสด็จของพระองค์นี่
นั่นสินะ แต่ว่า...
ข้าสงสัยนี่นา
ว่านี่ใช่คำตอบ ที่พระองค์ทรงต้องการไหม
ใช่แล้วล่ะ
เพราะนี่เป็นคำถามที่พระองค์ ทรงไขด้วยองค์เอง
คืนที่นางถูกฆ่า
มีคนเห็นชายสองคนที่บ้านของนาง...
อย่าได้สืบต่อเด็ดขาด
อยู่ให้ห่างจากคดีนี้เสีย นี่คือคำสั่ง
องค์รัชทายาท
กระหม่อมขอทูลถามเหตุผล ที่คำตอบนั้นไม่ถูกพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมว่าควรแก้โจทย์นี้ ด้วยไหวพริบ มิใช่ความรู้
มีสี่เหลี่ยมในตัวอักษร เรียงจากหนึ่งถึงห้าช่อง
ดังนั้นช่องว่าง จึงต้องการสี่เหลี่ยมสามตัว
คำตอบของกระหม่อมจึงเป็น อักษรจีนที่แปลว่า "รัง" พ่ะย่ะค่ะ
แต่ว่าเหตุใด
พระองค์จึงตรัสว่า ทั้งผิดและถูกล่ะพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าแปลโจทย์ด้วยการคิดผิวเผิน
และทำให้ประโยคฟังดูไม่สมเหตุสมผล
คำตอบของข้าเป็นอักษรจีน ที่แปลว่าโอบอุ้ม
"โอบอุ้ม"
"ราษฎรโอบอุ้มนับหมื่นราก"
ถูกต้อง ข้าต้องการให้เจ้าตอบคำถาม
ด้วยอักษรจีนที่มีสี่เหลี่ยมสามตัว
ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
เป็นเช่นนี้นี่เอง
ข้าลำบากใจเพราะพระองค์ เอาแต่ตรัสว่ารำคาญ
ตอนนี้พอพระองค์ไม่อยู่ ข้าทุกข์ใจยิ่งกว่าเดิมอีก
อยากให้พระองค์ เสด็จกลับเร็ว ๆ เสียจริง
นั่นไม่ใช่คำตอบที่ข้าต้องการ
แต่เจ้าก็ดูเป็นคนหัวไว
ข้าจะจดจำชื่อเจ้าเอาไว้
กระหม่อมเป็นลูกนางสนมพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์จะยังทรง อยากจดจำกระหม่อมหรือไม่
เช่นนั้นข้าก็โล่งใจ
ข้าเกือบอิจฉาแล้ว ที่เจ้าไม่มีจุดอ่อนเลย
ข้าเอง...
ก็อยากให้พระองค์เสด็จกลับเช่นกัน
เข้ามาสิ
ข้าไม่เคยเข้ามาในนี้กับชายอื่นเลยนะ
เข้ามาได้แล้ว
นี่เป็นโรงนาเดียวในละแวกนี้
เพราะฉะนั้น พวกเจ้าต้องทำนั่นทำนี่...
ในนี้แหละ
ทำนั่นทำนี่หรือ
ค่อย ๆ มองไปแล้วกัน
เดี๋ยวพอมองแล้วก็คงจำได้เอง
เน้น ๆ ตรงนี้เลยนะ
ไม่นี่ ข้าไม่เห็นจำได้เลย
โธ่เอ๋ย เจ้าโง่นี่
ตอนนั้น คงเป็นเวลากลางดึก
เจ้าคงเปิดประตูแล้วก้าวเท้าเข้ามา
ส่วนฮงชิม ก็คงยืนรออยู่ตรงนี้
นางดูสวยน่ารักกว่าเดิม เพราะเป็นตอนกลางคืน
และแล้ว เจ้าก็พุ่งไปกอดนางแนบแน่น
พอกอดนางเสร็จ
เจ้าก็คงอยากเปลื้องผ้านาง
แล้วก็ล้มลงเตียงกองฟางด้วยกัน
ไม่ใช่ ไม่มีทาง ข้าไม่มีวันทำแบบนั้น
จริงหรือ ไม่ใช่แบบนี้งั้นหรือ
ถ้าอย่างนั้น...
เจ้าก็เป็นฝ่ายมาถึงก่อน
ส่วนฮงชิมคงเปิดประตู แล้วก้าวเท้าเข้ามา
เจ้าคงบอกเลิกกับนาง
เพราะต้องไปเข้าร่วมกองทัพ
แต่ฮงชิมแก่เกินกว่าที่จะออกเรือนแล้ว
นางจึงไม่อยากเสียเจ้าไป
นางจึงพุ่งเข้าหาเจ้าอย่างหมายมั่น
ส่วนเจ้าก็คง...
ตกเป็นของนางในที่สุด
ไม่มีทาง ข้าไม่มีวันข้องเกี่ยว กับเรื่องพรรค์นั้นแน่
ทำไมจะไม่ใช่ เหตุใดจึงชอบปฏิเสธนัก!
ข้าเองก็เพิ่งแต่งงานเหมือนกันนะ
ข้าเคยอยากแต่งกับใครสักคนแทบบ้า
แต่ว่า...
พอใกล้ถึงวันงาน ข้ากลับรู้สึกไม่สบายใจ
รู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงด้วย
แต่พอแต่งแล้วกลับดีเหลือเกิน
ดีกว่าที่คิดมากเลยล่ะ
ทีนี้
ลองคิดถึงค่ำคืนอันยาวนาน
แล้วมีคนนอนอยู่ข้าง ๆ เจ้า
เจ้าคิดว่าจะทำสิ่งใดกับนางล่ะ
แค่คิดข้าก็รำคาญแล้ว
ยอมแพ้เถิด
ทำใจซะ มันเป็นทางเดียวของเจ้าแล้วล่ะ
ข้าจะอดทนเจ้าค่ะ
จนกว่าข้าจะได้เจอกับท่านพี่
ข้าจะอดทนด้วยทุกกำลังที่มีเจ้าค่ะ
เราสองคนจะได้ทำสุสานให้ท่านพ่อ
และจะนำลูกพรุนแห้ง ที่ท่านพ่อชื่นชอบมาด้วย
ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะนำขนมน้ำผึ้ง มาแทนลูกพรุนแห้ง
ข้ารู้ว่าท่านพ่อคอยเฝ้ามองข้า
แต่วันนี้อย่าทำนะเจ้าคะ
ลูกสาวของท่านพ่อ
กำลังจะออกเรือนโดยไม่มีท่าน
ทำไมกลับมาคนเดียวล่ะ วอนดึกอยู่ไหน
อยู่ในโรงนาแน่ะ
ข้าพาไปเองเผื่อจะจำอะไรได้
แต่ดูเหมือนเขาหงุดหงิดชอบกล
คงอยากอยู่ตามลำพังสักพัก
อยู่ตามลำพังกับผีน่ะสิ
เข้ามาใกล้ ๆ สิ
คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงสั่งอยู่ได้
ข้าจำเจ้าไม่ได้
เพราะเจ้าเสียความทรงจำน่ะสิ
หัวใจของข้า...
ไม่รู้สึกอะไรเลย
แม้แต่ตอนเห็นเจ้าแบบนี้
- งั้นเจ้าคงสูญเสียความรู้สึกด้วย - อีกอย่าง
- งานแต่งนี้... - เจ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้
องค์รัชทายาทรับสั่งให้คนโสดทุกคน ออกเรือนภายในวันนี้
องค์รัชทายาทหรือ
เราต้องหาองค์รัชทายาทให้พบ
พระองค์อาจจะบาดเจ็บและไม่ได้สติ
เร่งมือเร็วเข้า!
- ขอรับ - ขอรับ
ข้าสั่งเจ้าแล้วมิใช่หรือ
ว่าให้กำจัดร่องรอยทั้งหมด
ขออภัยขอรับ
ภารกิจของเจ้าคือกำจัดหลักฐาน
โดยไม่ให้ทหารพระราชวังรู้
ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้น ข้าจะไม่ยกโทษให้เจ้า
ขอรับ ใต้เท้า
ข้าไม่ใช่คนเดียวที่จะแย่ ถ้าไม่ออกเรือนนะ
เจ้าก็จะโดนลงโทษ ขืนยังดื้อด้านอยู่
อยากเห็นก้นบวมเป่งของข้าไหมล่ะ
ไม่ต้อง
เจ้าอยากถูกโบยก้นจนตาย
มากกว่าจะแต่งงานหรือ
แบบไหนข้าก็ไม่สะดวกใจทั้งนั้น
อย่างไรเสียเจ้าก็ต้องเลือกสักอย่าง
เลือกได้ดีแล้วล่ะ
ข้าต้องกลับบ้านแล้ว
เจ้าจำไม่ได้นี่นาว่าบ้านอยู่ไหน
แต่เจ้าคงจำได้
นำทางไปสิ
ช่วยข้าที
ถ้าเจ้าไป
ข้าจะต้องเป็นเมียคนที่ห้า ของนายท่านพัค
ข้ารู้ตัวว่าข้าต่ำต้อย
แต่ข้าก็ไม่อยากถูกหมิ่นเกียรติ โดยชายแก่คนนั้น
ดังนั้นได้โปรด... ช่วยข้าเถิด
ทำไมพิธีถึงยังไม่เริ่มสักที
- รออะไรกันอยู่อีก - ให้ตายสิ
คือว่าเรายังเตรียมการไม่เรียบร้อยขอรับ
ข้าต้องกลับไปรายงานทางการนะ
อีกเดี๋ยวพระอาทิตย์ จะตกแล้ว เร็ว ๆ หน่อย
ขอรับ
- ข้าไม่รู้ - วอนดึกล่ะ
- หนีไปอีกแล้วหรือ - ข้าไม่รู้
ข้านึกว่าอธิบายกับเขาดีแล้ว
ก็รีบไปตามหาสิ เร็วเข้า ๆ
เขาไปอยู่ไหนกันแน่
- ฮงชิม - เดี๋ยวก่อนท่าน
เจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือ
ข้าไม่รู้
ให้ตายสิ แล้วแบบนี้จะทำอย่างไร
เจ้าจะไม่ช่วยเลยหรือ
ถึงข้าจะต้อง เป็นเมียน้อยของเขางั้นหรือ
ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็จากไปกับข้าสิ
เจ้าจะบอกให้หนีตามกันหรือ
ข้าจะบอกให้หนีวิกฤตก่อน
แล้วมันจะต่างไปอย่างไร
ไม่ว่าจะไปไหน ข้าจะยังเป็นสาวทึนทึก
ถ้าโชคร้าย ข้าคงต้องแต่งกับชายที่ไม่รู้จัก
หรือแย่กว่านั้น ข้าคงจะเป็นเมียน้อยของชายสักคน
ข้าพาเจ้ากลับบ้านไม่ได้หรอก
ข้าจะไปที่สำนักผู้ตรวจการ
ถ้าข้าไม่โผล่ไป พ่อข้าคงเจอปัญหาใหญ่แน่
ซุ่มซ่ามเสียจริง
จะเดินก็ระวังหน่อยสิ
มัวยืนอยู่ทำไมล่ะ
นำทางไปสิ
ข้าบอกแล้วนี่
ข้าพาเจ้าไปส่งบ้านไม่ได้
ข้าจำไม่ได้...
ว่าสำนักผู้ตรวจการไปทางไหน
ช่วยวิ่งหน่อยไม่ได้หรือ
เราต้องไปถึงก่อนตะวันตกนะ
ข้าไม่อยากวิ่งนี่
ข้าไม่อยากวิ่งหรือลื่นแบบที่เจ้าทำ
สัญชาตญาณของข้ามันบอก
อะไรน่ะ
ไปกันเถิด
เจ้าบ่าวเจ้าสาวหายไปอย่างนั้นหรือ
ขัดรับสั่งขององค์รัชทายาท
แล้วยังหลอกลวงผู้ว่าการอีก
พวกเจ้าช่างกล้านักนะ!
ทำไมท่านยังนั่งเฉยอยู่อีก
- พาตัวพวกมันมา! - ขอรับ
ไปตามคนของข้ามาเดี๋ยวนี้
ตะวันยังอยู่บนฟ้านะขอรับ ยังไม่ทันตกดินเลย
ไปจับกุมสองคนนั้นมาเดี๋ยวนี้
ขอรับ
คุณพระ
พวกเขามากันแล้ว
เราจัดพิธีแต่งได้แล้วขอรับ
ฮงชิม เจ้าทำได้
ในที่สุดฮงชิมก็ได้ออกเรือนแล้วนะ
เป็นวันที่ดีจริง ๆ
หล่อเสียจริงพ่อคุณเอ๊ย
ฝนจะตกใช่ไหมนั่น
เกิดอันใดขึ้น
ฟ้ามืดมาเลย
เห็นไหม ฝนกำลังจะตก เพราะเจ้ากำลังจะแต่งงาน
ฝนทำท่าจะตกแล้ว
เจ้าสาวคำนับสองครั้ง
เจ้าบ่าวคำนับหนึ่งครั้ง
เจ้าบ่าว เจ้าสาว คำนับกัน
อะไรกัน แดดออกเฉยเลย
- ฝนไม่ตกหรือ - แดดออกแล้ว
ดูท้องฟ้าสิ
นึกว่าฝนจะตกเสียอีก
ฝนตกกับผีน่ะสิ
ก็ คือว่า...
เพราะพิธียังไม่เสร็จสิ้นอย่างไรเล่า
ยังต้องร่วมหอกันอีก
สมดุลของพลังหยินและหยาง
จะทำให้ฝนตกเองนั่นล่ะ
หยินและหยางหรือ
เอ่อ ท่าน...
ท่านมาทำอะไรที่นี่
ข้ามาทำไมหรือ
ข้าก็เป็นผู้ว่าการ
และที่นี่ก็เป็นสำนักงานเขต
ไม่ใช่อย่างนั้น
วันนี้สิ้นเดือนแล้ว งานแต่งของท่านล่ะ
ข้าแต่งคนเดียวไม่ได้นี่ ต้องมีผู้หญิงสิ
ข้ารู้สึกเห็นใจชาวบ้านจริง ๆ
ขนาดขุนนางยังไม่ถือ รับสั่งขององค์รัชทายาท...
เป็นจริงเป็นจังเลย
โลกนี้เต็มไปด้วยความไม่ยุติธรรม
ข้าก็ปวดใจเช่นกัน
ปากก็บอกว่าปวดใจ แต่ท่านดูสุขสบายดีนะ
ข้าคิดว่าอนาคตของข้า คงสว่างไสวกว่านี้
องค์รัชทายาทอาจทำให้ข้าได้เลื่อนขั้น
และได้แต่งงานด้วยก็ได้
หยุดอยู่แค่นั้นเลยนะเจ้าคะ
อย่าแม้แต่จะคิดเกี้ยวข้าเชียว
ท่านพี่ ข้ากลัว
ข้าจะไปล่อพวกมันนะ
พอเสียงหมาเห่าไกลออกไป เจ้าต้องวิ่งเลยนะ
ไม่เอา
ข้าอยากตาย
ถ้าข้าตาย ก็จะได้พบท่านพ่ออีก
พูดอะไรเช่นนั้น เจ้าก็ได้ยินที่ท่านพ่อสั่งนี่
เราต้องอยู่รอด ท่านพ่อสั่งไว้
แค่ท่านตาย เจ้าก็จะขัดคำสั่งแล้วหรือ
อย่าไปเลย
ถ้าไม่มีท่านพี่อีกคน
แล้วข้าจะอยู่อย่างไร
หากเราคลาดกัน ก็มาที่สะพานโมจองทุกวันขึ้นสิบห้าค่ำนะ
จงเข้มแข็งไว้
หากเสียงหมาเห่าไกลออกไป เจ้าก็วิ่งเลยนะ
เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่หรือ
เปล่าสักหน่อย
ร้องไห้หรือ
ทำไมล่ะ เจ้าไม่ได้ถูกบังคับ ให้แต่งงานเสียหน่อย
เจ้ากับวอนดึกหมั้นหมายกันแล้วนี่
ข้ารู้ นี่ข้าดีใจต่างหาก
แค่รู้สึกเหมือนฝันไป
อิจฉาจัง
เจ้าได้แต่งกับคนที่เจ้าชอบ
เข้าบ้านเถิด สามีเจ้าคงรอเจ้าอยู่
เป็นข้าคนเดียวหรือที่อึดอัด
ไม่หรอก ข้าก็อึดอัดเช่นกัน
ข้าแต่งงานกับเจ้าเพราะไม่มีทางเลือก
แต่ข้าก็ยังจำอดีตไม่ได้
ดังนั้นอย่าได้กล้าแตะต้อง แม้แต่ปลายผมของข้าเชียว
อย่างนั้นหรือ
ทั้งห้องนี้ เตียงนี้...
ทุกอย่างที่นี่ชวนให้อึดอัดไปเสียหมด
สามหาว! ไม่ได้ยิน ที่ข้าเตือนหรืออย่างไร
ตอนนี้เราเป็นผัวเมียกันแล้ว
อย่างไรก็ต้องอยู่ด้วยกันทั้งคืน
เจ้านี่มันสามหาวที่สุด!
- เห็นสิ่งใดบ้าง - เขยิบไปหน่อย
วอนดึกดูพร้อมลุยเต็มที่เลย
เบา ๆ สิ
- อกอีแป้น - ขอดูด้วยสิ
ข้าก็อยากดูนะ
พวกเจ้าทำสิ่งใดกัน!
กลับไปได้แล้ว!
เปล่า ๆ ไม่ใช่อย่างที่เห็นนะท่าน
เราแค่เป็นห่วงวอนดึกน่ะ
ใช่ ๆ
เขาอาจลืมว่าตอนดึกต้องทำเช่นไร
- จริงด้วย - เขาก็ดูเหมือนชาย...
ที่ทำเป็นทุกอย่างนั่นล่ะ
ไม่ต้องห่วงแล้วกลับบ้านไปเสีย
โล่งอกไปที งั้นเรากลับกันเถิด
ไปสิ!
ให้ตายสิ ไม้ตะพดข้าอยู่ไหน
- ไปแล้วจ้า - มานี่เลย!
- ไสหัวไปเสีย! - แต่วอนดึก...
ไปเลย!
ข้าบอกแล้วนะ... ว่าอย่าได้แตะต้องข้าแม้แต่ปลายผม
เจ้าต่างหากที่แตะต้องข้าอยู่
ข้าขอเตือนเลยนะ
อย่ามาทำตัวทะลึ่งลามกกับข้าอีก
แค่แต่งงานเอง จะอะไรนักหนา
สามหาว!
ข้าจะถอดเสื้อผ้าเตรียมตัวนอนน่ะ
อย่าเข้าใจผิดสิ
ข้าไม่สนใจคนที่ไม่ได้ชอบข้าหรอก
ข้าจะนอนด้านนี้นะ
- ส่วนเจ้า... - ข้าไม่นอนหรอก
ห้องโกโรโกโสเช่นนี้ ข้าจะข่มตาหลับได้อย่างไร
ตามใจแล้วกัน ข้านอนก่อนล่ะ
วันนี้หนักหนาจนข้าหมดแรงแล้ว
แม่เจ้า
โอย เหนื่อยเหลือเกิน
ค่ำคืนยาวนานเช่นนี้ ข้าจะทำเช่นไรดีล่ะ
ขอโทษนะ แต่ข้า...
ไม่อยากให้ฮงชิม เป็นเมียน้อยใครจริง ๆ
และไม่อยากให้นางไปจากข้าด้วย
ความทรงจำของเจ้า จงอย่าได้กลับมาอีกเลย
เจ้าสองคน จงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเถิด
เมื่อคืนเจ้าทำสิ่งใดกับข้า
ก็เปลื้องผ้าเจ้าน่ะสิ
ว่าอย่างไรนะ
ไม่มีทาง...
แล้วก็เอาไปแขวนให้น่ะ
ถ้าเราเบื่อขี้หน้ากันแล้ว
เราจะตัดสายผูกนี่
หากใครคนหนึ่งตัด เราก็จะหย่ากันโดยไม่ลังเล
เจ้าไม่ใช่หรือ ที่อ้อนวอนให้ข้าแต่งงานด้วย
หรือจะอยู่กับข้าตลอดไปล่ะ
เป็นข้อเสนอที่ดีนี่
เช่นนั้นข้าก็ตกลง ส่งชุดใหม่มาให้ข้าสิ
ก็อยู่ข้าง ๆ นั่นไงเล่า
แต่พวกนี้ไม่ใช่ชุดใหม่ ข้าไม่สวมหรอก
แบบนี้เรียกว่าชุดยังยากเลย
หากเจ้าอยาก เปลือยเปล่าล่อนจ้อนก็ตามใจ
เจ้านี่ก็หุ่นดีไม่เบานะ
ลูกเขย เจ้าตื่นแล้วหรือ
แขนเสื้อก็สั้นเต่อ เนื้อผ้าก็หยาบ
ขนาดตะเข็บยังรุ่ยเลย
เแต่ก็ดูเหมาะนะ เจ้าใส่ขึ้นเป็นที่สุด
หมายความว่าอย่างไร
ว่ากันว่าถ้าหน้าตาดี ก็ทำให้เสื้อผ้าดูดีด้วย
นั่นน่ะสิ!
เจ้าหล่อขนาดนี้ สวมใส่สิ่งใดก็ดูดีไปเสียหมด
มานั่งกินข้าวเช้าเถิด
เป็นข้าคนเดียวหรือ ที่ขยะแขยงเจ้าของเละ ๆ ดำ ๆ นี่
นี่ อย่าบอกนะว่าเจ้าเลือกกินด้วย
ข้าจะเลือกได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีอะไรให้กิน
นี่มันอาหารที่เอาให้หมูหมากินชัด ๆ
จะบอกว่าเราเป็นหมูเป็นหมาหรือ
ฮงชิม เถอะน่า
นี่อาจดูไม่น่ากิน แต่ฮงชิมทำอาหารเก่งมากนะ
นี่ ไม่เชื่อก็ลองได้เลย
สามหาว เจ้าเป็นใคร ถึงกล้ามาแตะต้องข้า
วอนดึก เจ้ากล้าดียังไง ถึงพูดกับท่านพ่อของข้าห้วน ๆ
ใครสั่งใครสอนให้หยาบคายเช่นนี้
ฮงชิม เจ้าเองก็ไม่ต่างกันหรอก
เหตุใดไปเรียกสามีด้วยชื่อห้วน ๆ เล่า
รีบกินเสีย ไม่อย่างนั้นเจอดีแน่
เจ้าต้องข้ามน้ำข้ามภูเขา เพื่อกลับไปบ้าน
ต่อให้เจ้าหมดแรง ข้าก็ไม่สนใจหรอกนะ
เขาจะกลับบ้านหรือ
เขาต้องไปเอาเสื้อผ้า กับข้าวของน่ะท่านพ่อ
แต่ข้าว่า ไม่มีหรอกของแบบนั้น
อย่างน้อยก็ต้องมี ชุดชั้นในสักตัวแหละเจ้าค่ะ
คุณพระ ข้ายังไม่ได้บอกเจ้าหรือ
พ่อแม่เขาเสียตั้งแต่ยังเด็ก
เขาอยู่คนเดียวในบ้านร้างบนภูเขา
แต่บ้านของเขา กลับถูกไฟไหม้เป็นเถ้าถ่าน
ก็เลยต้องไปเข้าร่วมกองทัพ
ไม่มีทาง...
ท่านพ่อจะบอกว่า ข้าแต่งงานกับขอทานหรือเจ้าคะ
ไม่มีทาง
เจ้าจะบอกว่าข้าทั้งกำพร้า ทั้งเป็นขอทานหรือ
ข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อหรอก
นี่
เขาไม่ยอมแตะต้องอาหารเลย
เจ้าจะไม่ทำอย่างอื่นให้เขาหน่อยหรือ
ปล่อยให้หิวน่ะดีแล้วเจ้าค่ะ
ยิ่งหิว เขาก็ยิ่งกินได้เยอะ
ว่าแต่ทำไมเขา ถึงได้ตัวเปล่าเล่าเปลือยเช่นนั้น
ท่านพ่ออยากแนะนำคนแบบนี้ ให้ข้าจริง ๆ หรือเจ้าคะ
ก็เขาเป็นคนดีนี่นา
ถึงจะสิ้นเนื้อประดาตัวก็ตาม
ไม่จริง เขาต้องมีอะไรบ้างล่ะน่า
- หา - ก็เขาเข้ากองทัพสามหน
แถมยังรับใช้ชาติ แทนลูกขุนนางชั้นสูงด้วย
จริงด้วย นั่นสินะ นั่นสิ
ข้าควรไปหาพวกเขาหน่อย
- หา - เจ้านายเขาควรให้เงินบ้างสิ
ข้าจะไปเอาเอง
คุณพระ ข้าจะทำอย่างไรดีล่ะ
วอนดึก ยืนขึ้นได้แล้ว
ข้าจำไม่ได้...
ว่าไปเป็นทหารแทนใคร
เดี๋ยวไปถึงเจ้าก็คงจำได้เอง
ข้าไม่อยากเสียแรงเปล่า กับเรื่องที่ไม่แน่ใจ
เจ้าต้องลำบากรับใช้ชาติแทนพวกเขา
เจ้าก็ควรได้ค่าจ้างสิ
เลิกบ่นแล้วตามข้ามา
ว่าอย่างไรจ๊ะ
- พวกเจ้าเป็นใครน่ะ - จะไปไหนกันหรือ
เรากำลังจะไปหมู่บ้านข้างบน มีอะไรหรือ
ไปหมู่บ้านข้างบนจ่ายห้ายาง หมู่บ้านถัดไปจ่ายสองยาง
จ่ายสิบยังถ้าใช้สองเส้นทาง จากหมู่บ้านถัดไปจนถึงด้านบน
ถือเป็นค่าผ่านทาง
หยุดเพ้อเจ้อแล้วหลบไปเถิด เรากำลังยุ่ง
ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ผ่านไม่ได้
ทำไมจู่ ๆ จึงเก็บค่าผ่านทางล่ะ
ข้าไป ๆ มา ๆ เส้นนี้ หลายร้อยครั้งแล้วนะ
เช่นนั้นเจ้าก็ควรจ่ายย้อนหลังด้วย
หลายร้อยครั้งก็...
เอ่อ เท่าไรกันล่ะ
ก็น่าจะเริ่มต้นอย่างต่ำที่พันยาง
ดูเหมือนเจ้าจะไม่มีเงินจ่ายนะ เช่นนั้นเรากลับเถิด
คิดว่าข้าจะยอมให้พวกเจ้าขู่หรือ
ถ้าพวกเจ้าไม่ถอยไป
ข้าจะไปรายงานที่สำนักตรวจการ
ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นหรอกจ้ะ
อะไรกัน
เกิดอะไรขึ้น
ข้าก็อยากถามเช่นนั้น
ตัวเราติดกันเช่นนี้ ช่างน่าอึดอัดจริง ๆ
ไม่ใช่แค่เจ้าหรอก ข้าก็อึดอัดเหมือนกัน
ต้องออกจากสถานการณ์นี้ให้เร็วที่สุด
เดี๋ยว ๆ ๆ
มือเจ้าอยู่ตรงไหน เอาออกไปเลยนะ
ข้าก็ไม่ได้อยากจับเจ้าหรอก
ข้าแค่จะเอามือออกมา
ข้าต้องเอามือออกมาทำบางอย่าง
ไม่ต้องเลย อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับ
ขืนเป็นเช่นนี้ เราออกไปไม่ได้แน่
แล้วเจ้าจะให้ทำเช่นไร
ลองกลิ้งพร้อมกันนะ
เจ้ากลิ้งมาเลยนะ นับสามนะ
เอานะ หนึ่ง สอง สาม
ช้าก่อน
ข้า...
ไม่อยากกลิ้งนี่
- ว่าอย่างไรนะ - ข้า...
อยากอยู่แบบนี้
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
สำนักรับแก้ปัญหาเจ้าค่ะ
อะไรนะ
เราจะแก้ไขทุกอย่าง ตราบที่พวกท่านจ่ายเงินให้
ข้าให้พวกเขาซ่อมบ้านของเรา เพราะมันสกปรกชวนอึดอัด
วอนดึก เจ้าไปกู้เงินเถื่อนมาหรือ
ข้าจะฆ่าเขา
คราวนี้เจ้าได้ตายหยังเขียดแน่
เจ้านี่โง่จริง ๆ เลย
เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ
ข้ารู้สึกรำคาญทุกครั้งที่เห็นหน้าเขา
เจ้านี่มัน...
จะให้เขาทำสิ่งใดเพื่อใช้หนี้ดีล่ะ
อย่าคิดจะเดินแม้แต่ก้าวเดียว
หากข้าไม่อนุญาต